Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź edukację z języka francuskiego, nauki gry na perkusji!

OCENY ESTETYCZNE DZIECI PRZEDSZKOLNYCH

Badania nad ocenami estetycznymi dzieci przedszkolnych wykonała w Zabrzu w r. 1967 Krystyna Jaworczykowska, wychowawczyni przedszkola, biegle (15 lat praktyki) obeznana z warunkami swej pracy zawodowej i środowiska. Badania przeprowadziła z 32 dziećmi 6-7-letnimi (mającymi przejść do szkoły podstawowej jesienią tegoż roku), prawie że w równym wieku, lecz o zróżnicowanym stażu w przedszkolu (od roku do czterech lat). Cel badań stanowiła odpowiedź na pytanie, co i jak dzieci oceniają estetycznie w granicach między „piękne” a „brzydkie”. Uwzględniła trzy stopnie ocen przy zastosowaniu przewodnika skalowego, a tylko dwa metodą nawiązującą do metodologii zastosowanej przez Marię Grzegorzewską.

Ta druga metoda miała ułatwić dzieciom oceny według skali trzystopniowej. Polegała na zastosowaniu testu, składającego się z dwóch części i zawierającego trzy pytania, objaśnione 13 obrazkami. Test miał w pewnej mierze ułatwić autorce orientację w stanie osobistej wiedzy dzieci w zakresie estetyki życia codziennego, ponadto – nawiązanie osobistego kontaktu z poszczególnymi dziećmi przed badaniem za pomocą przewodnika skalowego.

W zakresie przedmiotów ocen estetycznych, ustalonych przez autorkę, znalazły się: a) aparycja książki, b) rysunki dzieci, c) aparycja dzieci w zakresie ubioru i d) estetyka „kącika lalek”. Zarówno dychotomicznie („ładne” – „brzydkie”), jak też w skali trzystopniowej dzieci miały uwzględnić trzy lub cztery aspekty (por. tab. 21).

Przewodniki skalowe do ocen powyższych „przedmiotów” autorka opracowała – formalnie rzecz biorąc – w ślad za pracą Marty Paździor (zob. rozdział pt. Oceny cech osobistych). To samo odnosi się do sposobu przysposobienia dzieci do badań, posługiwania się obrazkami, objaśnień (instrukcji), protokołowania,

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.